Na Londen heb ik me vaak afgevraagd óf ik nog een keer een marathon zou willen lopen. En ja, eigenlijk wel, maar niet ‘zomaar’. Ik voelde al aan alles dat ik dit niet heel erg vaak in mijn leven zou doen, en met Londen als eerste, wilde ik van de volgende marathon(s) die ik zou lopen ook iets bijzonders maken.
Alle majors lopen is daarmee meteen een mooie droom (ik heb geleerd: “if your dreads don’t care you, they aren’t big enough”). Maar zou er ook eentje dichter bij huis bij zitten?
In Eindhoven vind ik de halve een leuke afstand om mijn PR proberen te verbreken. Daar heb je vrijwel langs de hele route publiek, en ik vraag me af of dat op de route van de hele ook zo is.
Rotterdam is dan wel weer een zeer bekende, grote én mooie in Nederland. Dus: waarom niet! Weer een voorjaarsmarathon, een mooi doel om naartoe te trainen in de koude winterdagen.
In alle marathongekte moet er voor Rotterdam ook ‘gewoon’ geloot worden. En nu kwam de uitslag binnen: helaas, ik ben er niet bij!
Jammer, maar het is wat het is.
Wel was het zaadje in mijn hoofd geplant om weer een voorjaarsmarathon te lopen, of zou ik dan voor het najaar gaan: Berlijn of misschien wel New York?
Tot ik iemand sprak die zei: “Is Parijs niet ook rond die tijd?”
En ik kan nu wel doen alsof ik daar nog lang voer na moest denken, maar eigenlijk wist ik toen al: het wordt Parijs!
Tui had nog plekken, exclusief de reis. Dus ik dacht: “kom, ik kijk even naar de treintijden en prijzen.” Op NS International zag ik tickets: vrijdag voor de marathon om 5.43u de trein vanaf Eindhoven Centraal, 9.35u aankomst op Gare du Nord. En maandag lekker lunchen in Parijs, 16.25u de trein pakken en dan kom ik om 20.17u op Eindhoven Centraal aan. Perfect. Kost dat? €88,-.
Op en neer. Dus die heb ik vast geboekt. Want. Ja. Hoef ik niet uit te leggen toch? Uiteraard was de marathon zelf daarna ook maar een kwestie van tijd…
Dus: ik ga hem lopen! Parijs!
Geef een reactie